دیده بان حقوق حیوانات ایران

حمایت از حقوق حیوانات

تصاویر سوسمارهای نیجریایی در مصلی تهران
ساعت ۳:٥۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٦ اردیبهشت ۱۳۸٧ 

به خاصر بیارید:

 کبوتر نشان صلح است...پاندا نشان چین و....

به خاطربسپاریدکه:

سوسمار مرده نشان دوستی ایران و نیجریه.

حیوانات رو میکشیم که بگیم با مردم دیگه دوستیم.در واقع پوستشون رو میکنیم که بگیم مردم نیجریه! دوستتونیم! یا بر عکس، پوستشون رو میکنن که به ما ابراز دوستی کنن. ما هم تقریبا" خوشیم برای خودمون که خودمون رو حامی حیوونا میدونیم!

نمایشگاه کتاب رو در مصلی برگزار میکنیم. در این نمایشگاه کتاب لاکی بامبو میفروشیم و سوغات کرمانشاه! در نمایشگاه کتابی که توش سوغاتی میفروشیم و بامبوهای شانس رو، همون که در مصلی برگزارش کردیم، فروش ارزی کتب هنری رو ممنوع اعلام میکنیم! تو همین نمایشگاه بانمک، غرفه یک کشورعربی میاد قرآن به مردم هدیه میکنه اما وقتی مردم صف میکشن که هدیه بگیرن، نگهبان غرفه هلشون میده و بهشون بی احترامی میکنه که نظم غرفه رو به هم ریختن!

 

تو یه همچین نمایشگاهی باید دوستیهامون رو چطور اثبات کنیم؟ بله درست حدس زدین! با پوست کندن حیوونا! اصلا" باید برای ابراز دوستی حیوانات رو پوست کند. کلا قصاب محله ما آدم خیلی رفیق بازیه که هی گوسفند پوست میکنه. با همه دوسته بنده خدا. اما اینجا ایرانه. اینجا گاندو (تمساح پوزه کوتاه سیستان) رو خط سرخ انقراضه و گوسفند زیاد داریم. مردم نیجریه هم چون احتمالا" گوسفندهاشون رو خط سرخ انقراض هستن به جاش تمساح و بزمجه پوست میکنن که به ما ابراز ارادت کنن. (بماند که بعضی کشورهای "دوست و همسایه" هم که گاها" سوسمار میخورن، بعضی وقتها هوس میکنن خاک پاک ایران رو نوش جان کنن! واسه همین اسمهای ابلهانه میذارن رو خلیجهامون و قصد خوردن جزایرمون رو دارن.)


  ما خودمون رو میکشم تا یک ان جی او ثبت کنیم و از محیط زیست حمایت کنیم معاون رییس جمهور میگن از غریبه پول گرفتیم که با پروژه های عمرانی مخالفت کنیم. تعدادی از عزیزان هم ان جی او ثبت کردن برای "دوستی ایران و نیجریه" و برای این دوستی.....و برای این دوستی پوست سوسمار در نمایشگاه کتاب مصلی نمایش دادن! کاری که اگر حامیان محیط زیست انجام میدادن، به دلیل بردن پوست نجس به مصلی مغضوب واقع میشدن. کلا" حیوونا همیشه مشکلاتی دارن و آلوده هستن مگر در مواردی که سیاست حکم کنه! ما هم که ازسیاست و بازیهاش انصراف دادیم......پس نباید با حیوانات ارتباطی داشته باشیم.

بگذریم.

رفته بودیم نمایشگاه کتاب که "کتب ممنوعه هنری" بخریم. یک سال منتظر موندیم که دو جلد کتاب رو به جای 260000 تومان بتونیم 160000تومان بخریم. دیدیم چون کتب معماری ممنوعه محسوب میشه ما باید 295000 تومان از جیب مبارک هزینه کنیم! اون هم برای دو جلد کتاب رفرنس!!! به جای خرید کتاب مشغول شدیم به دیدن سوسمار و سوغاتی و انواع خوراکی و...... در نمایشگاه تازه فهمیدیم هنر قالب کردن این چیزاست به مردم کتاب خون! به یاد جمله معروفی افتادم که همیشه با اعتماد به نفس بالایی ذکرش می کنیم:

 "هنر نزد ایرانیان است و بس" !

 دوستی در غرفه "انجمن دوستی ایران و نیجریه" تشریف داشتن که بسیار برخورد مودبانه و محترمانه ای داشتن. بعد از کلی صحبت و خوش و بش متوجه شدیم که ظاهرا" محیط زیست کنترلی روی ورود محموله های پوست این انجمن نداره چون بار فرهنگی محسوب میشه. خوشبختانه ظاهرا خیلی کم تعداد وارد میشه و فقط در حد نمونه. دوست عزیزمون از پروتکل های جهانی صادرات و حمل و نقل محصولات حیوانی اطلاع چندانی نداشتن و فقط تونستم کمی با ایشون در مورد این مساله که نمایش این چیزها ممنوع هست و در مردم چه اثری میذاره صحبت کنم. ازشون اجازه گرفتم که گزارش مختصری از ماجرا بنویسم و نتونستم خواهش توام با لبخندشون رو برای مثبت نوشتن بی پاسخ بذارم. شخص مورد اشاره عمیقا" مودب و متشخص بود. چون کار فرهنگی میکرد. امیدوارم در آینده در راه دوستی ایران و نیجریه، سبب کشتن و نمایش سوسمارها نشن. و امیدورام بحث اون روز رو همیشه به خاطر داشته باشن و البته در راهشون موفق باشن.

پوست مار(قیمت نامشخص)

 

 سوسمارهای(تمساح های کوچک) به نمایش در آمده در مصلی طهران (180000 تومان)

 

 سوسمار (بزمجه) تبدیل شده به کیف!(80000تومان)

 سوسمار (تمساح کوچک) تبدیل شده به کیف!(120000تومان)

  گاندو، سوسمار پوزه کوتاه ایران که نزدیک به انقراضه و کمتر از 130 عدد ازش باقی مونده. آیا میشه قیمتی براش تعیین کرد؟

 

 و تابلویی که اگر دقت کنید حتما" متوجه مصالح اولیه اون میشین! بله....بالهای ظریف پروانه!!!

این هم بدون ربط به ماجرا و فقط در راستای عمل به یک قول بی ربط به زحمتکش مظلوم نمایشگاه

زمزمه میکردم که

 "هنر نزد ایرانیان است و بس"

..... و بدون کتاب از نمایشگاه دور میشدم!


کلمات کلیدی: